Waarom ik begonnen ben met Milley

I did it!

Ik besefte het al langer dan ik wilde toegeven. Dat moment dat ik mijn handen over mijn oren hield omdat ik een normaal tv geluid niet meer aan kon. Dat ik op bed lag in de armen van een godsgeschenk maar niet meer kon stoppen met huilen. Het besef dat als ik zo door zou gaan, ik gewoon zou bezwijken.

Ik moest toegeven dat het niet eens meer ‘oké’ ging, maar gewoon slecht. Dat eigenlijk alles constant te veel was en ik alleen maar aan het strijden was om tot morgen te komen. Dat ik steeds geïrriteerd was om niks. Dat IK, miss Zen, in mijn rubberbootje met een wijntje in mijn hand en mijn liefste vrienden, NIET kon chillen. 😮

Ik verruilde mijn baan voor mijn geluk, vond steun, en krabbelde langzaam weer op. Zoals de meeste dingen in het leven is het simpel in theorie, maar ik de praktijk vereist het een flinke dosis moed. Wat nou als dit mijn carrière in de weg zit? Wat als dit betekent dat ik faal? Maar het voelde zo belachelijk goed om mezelf gelukkig te maken!

Hoe meer ik erover praatte met collega’s, vrienden en familie, hoe meer ik mij besefte dat dit niet iets is van mij alleen, maar van een hele generatie. Dat we allemaal periodes kennen waarin we moeten knokken om overeind te blijven, en dat we allemaal die drempel ervaren tot het zoeken van hulp. Dat velen van onze generatie (de Millennials) een quarter life crisis doormaken waarin we ineens vinden dat we onze toekomst plannen moeten (waar)maken. Daarom ben ik begonnen met Milley online coaching: laagdrempelig en anoniem. Niet alleen omdat het nodig is, maar nog meer omdat dit werk mij ontzettend gelukkig maakt. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *