Pleasen: Waarom alles maar begrijpen je niet verder brengt. Snap je?

Ik moet ervoor waken. Ook al heb ik het eerder geleerd, er komt altijd een moment waarop ik mezelf opnieuw tegenkom. Mijn grootste uitdaging? Stoppen met alles van iedereen begrijpen. Stoppen met voor anderen nadenken en gewoon voor mijzelf denken. Stilstaan bij wat ik zelf nodig heb, in plaats van de ander.

Ik begrijp alles

Ik begrijp dat psychische problemen kunnen zorgen voor vreselijk gedrag. Geweld, verkrachting, manipulatie, verwaarlozing… En ik kan mij ook voorstellen dat sommigen dit gedrag jarenlang van iemand blijven pikken. Want net als zij, kan mijn begrip ook een valkuil zijn. Als mensen mij meerdere keren achter elkaar teleurstellen, ben ik soms nog steeds bezig met ‘hoe slecht het wel niet met diegene moet gaan, om zo tegen mij te doen‘. Met dit trucje vind ik het heel gemakkelijk om mensen niet te veroordelen of te vergeven. Ik verplaats mij eerst in de ander en vergeet stil te staan bij wat ík vind.

Dit heb ik gemerkt ik in alle soorten relaties: in liefde, vriendschappen, familie en op werk

Ja, het is waar dat een vriendin zich misschien al een tijdje niet goed voelde en dat ze daarom mij in de steek liet. Dat ze met zichzelf in de knoop zat en daarom onbereikbaar was. Ook al zat ik een crisis en had ik haar nodig. Het is waar dat zij aan het struggelen was en mij daarom steeds afzegde.

Het klopt ook dat hij steeds sneller geïrriteerd werd omdat hij die periode depri was. Ik begrijp dat hij er niks aan kon doen dat ie niet vrolijk was en mijn stemming beïnvloedde. Ik weet dat het niet mijn schuld was en ook niet die van hem.

Ja, het is ook waar dat een leidinggevende weinig oog had voor mij, omdat ze omkwam in haar eigen werk. Dat ze daarom steeds niet door had dat het niet goed ging zo, ook al gaf ik dat meerdere keren aan. Of misschien snapte ze het wel, maar had ze niet de energie om er wat mee te doen.

Ja, ik begrijp dat die jongen agressief werd omdat hij zoveel stress aan zijn hoofd had. Omdat hij een hoop traumatische gebeurtenissen heeft meegemaakt en dat er ook van hem misbruik is gemaakt. Dat het allemaal meespeelt in wat hij deed tegen de ander.

Maar ondertussen heeft niemand er wat aan

Ik begrijp het allemaal, en dit begrip werkt mij soms tegen. Want doordat ik dit zo goed kan begrijpen, denk ik soms dat ik daardoor altijd maar ter beschikking moet staan. Om ze te ‘redden’. Maar ik los hun problemen er helemaal niet mee op, want zij lossen hun problemen pas op als ze dat zelf willen. Ik ben ondertussen teleurgesteld en gefrustreerd. Uiteindelijk komt het erop neer dat ik meer pik dan dat ik eigenlijk zou willen. En ik heb daar helemaal geen zin in.

Zij zijn niet verantwoordelijk voor mijn grenzen

Uiteindelijk ben ik degene die mijn grenzen moet stellen, dat is niet de verantwoordelijkheid van een ander. Ik kan namelijk besluiten om gewoon lekker te doen waar ik zelf zin in heb. En als ik daar echt even bij stil sta, dan weet ik het al. Dat ik die vriendin over een tijdje weer zie, dat ik me wil omringen met mensen die mij goed laten voelen, of soms juist even lekker alleen wil zijn.

Wat jij ook kiest voor jezelf, ik kies voor mij.

Alhoewel ik het graag zou willen, kan ik problemen van de ander niet oplossen. Zij hebben de leiding over hun leven, en ik die over mijn leven. Ik ben weer even tegen de lamp gelopen, maar ik weet al wat ik moet doen. Ik moet weer even wennen aan het schuldgevoel dat ermee gepaard gaat, maar eigenlijk is het een verschrikkelijk fijne taak: Doen waar ik zin in heb.

Wil jij ook zo graag anderen helpen?

5 tips om iemand uit een dal te helpen

In het Goalscafe kom je tot nieuwe inzichten. Wil jij hier meer over weten? Lees hier meer.