Taboe: Kunnen we open praten over stress en burnout?

Nadat ik mijn blog had geschreven over stress, merkte ik dat sommige mensen geschrokken reageerden, alsof ik iets raars had verteld. Niet alleen kreeg ik de vraag “of ik me nou zorgen moet maken”, maar ook mensen die mijn blog deelden kregen deze vraag. Waarschijnlijk vanuit de beste bedoelingen, maar hierdoor ging ik erover nadenken of het dan ongebruikelijk is om te spreken over stress of burn-out. Ook merkte ik dat sommigen mij alleen in een privé bericht of persoonlijk aangaven hoe erg ze mijn blog herkenden. Ik vraag mij daarom af: is stress taboe?

Open zijn over werkstress op Social Media is gevaarlijk

Dat mensen mij een privé berichtje sturen over werkdruk, in plaats van  openbaar, begrijp ik ergens wel. Als ik een blog schrijf over werkdruk, kies ik mijn woorden ook heel zorgvuldig uit. Ik wil niemand persoonlijk in een kwaad daglicht zetten. Straks gaat je werkgever nog denken dat je ontslag wil nemen als jij een keer aangeeft je de werkdruk daar hoog vindt. Of is dit niet goed voor de reputatie van het bedrijf. Daarom begrijp ik wel dat we op Social Media, en dan vooral op LinkedIn, voorzichtig zijn met het reageren op blogs die hierover gaan. Het kan bij je werkgever maar net verkeerd vallen.

Toch is er veel aandacht voor burn-out in het nieuws

Het is opzich geen geheim dat er een hoge werkdruk bestaat in vakgebieden zoals gezondheidszorg, onderwijs, horeca en accountancy. De cijfers liegen er niet om: ongeveer 1 op de 6 mensen heeft burn-out klachten, en voor mensen tussen de 25-35 jaar is dit zelfs 1 op 5. Op de radio, in de krant en op het nieuws komen er steeds vaker berichten over burn-out, werkdruk en stress. Ook op Social Media vinden we dit dus regelmatig terug. Niet alleen voor burn-outs is er veel aandacht, ook andere psychische problemen worden steeds meer besproken. Afgelopen week was er bijvoorbeeld veel aandacht voor de grote stijging in zelfmoordpercentages onder jongeren. Als het echt een taboe zou zijn, dan zou er toch niet zoveel over gesproken worden? Of wordt er aandacht voor gevraagd juist omdat het taboe is?

Toegeven dat het slecht met je gaat kan voelen als falen

Er wordt in ieder geval aandacht gevraagd voor stress en werkdruk. We zouden zelfs kunnen constateren dat dit nu een ‘hip’ onderwerp is. Maar het feit dat er nieuwsartikelen over te vinden zijn, betekent niet per sé dat jij gemakkelijk kan praten over jezelf. Dat kan ook iets zijn wat je moet leren. Is het mogelijk om open te praten over huilbuien, paniekaanvallen, en je elke dag uit bed moeten sleuren? Over het zien van een professional of het nemen van medicatie? Het kan soms erg beschamend voelen om te vertellen dat het helemaal niet goed gaat met je. Alsof je hebt gefaald in het leven, daar waar veel anderen in jouw omgeving het wel aankunnen en er nog van genieten ook.

We hebben geen tijd voor dat

We snappen best dat vervelende momenten bij het leven horen, en dat anderen hier ook best mee te maken hebben, zelfs Beyoncé en Jay-Z hebben problemen ;-). En we willen er ook wel mee dealen, alleen nú gewoon even niet. Problemen zorgen er namelijk ook voor dat we niet op onze top presteren. We moeten ons nu focussen op de dagelijkse dingen: de trein halen, de deadline halen, de volgende afspraak halen, de bonus halen… Eerlijk is eerlijk: heb jij ook niet eens gedacht dat het nu echt slecht uitkomt dat die persoon zichzelf voor jouw trein heeft gegooid? Of zelfs iemand horen zeggen dat de dood, gezondheidsproblemen of depressie van een dierbare “nu eigenlijk echt heel slecht uit komt?”. Hebben we dan echt geen tijd meer voor de belangrijke dingen in het leven?

Wat als we niet gelukkig hoeven te zijn?

Er zijn verschillende redenen te bedenken om niet openlijk te willen praten over stress en overspannenheid. We delen in onze omgeving en op Social Media graag wat we allemaal voor leuke, sociale dingen doen. Hoe gezond we eten en hoe vaak we sporten. Wat voor mooie reizen je gaat maken. Hoe spectaculairder, hoe beter. Misschien zit het grootste taboe wel juist in het tegenovergestelde van drukte: het “gewone, burgerlijke leven” zonder toeters en bellen. Zou het kunnen dat jouw werkdruk een stuk draaglijker wordt als je daarnaast niet meer sociaal, sportief, gezond, duurzaam en vooral: gelukkig moet zijn? Als we niet per sé succesvol en gelukkig moeten zijn, zouden we dan niet direct veel minder stress hebben? 

Taboe of niet, mij kan het niks schelen 🙂

Of stress nou taboe is of niet, ik blijf er sowieso lekker over praten. Omdat ik het belangrijk vind dat mensen signalen tijdig herkennen en zo snel mogelijk kunnen herstellen. Bovendien ben ik er via een ‘personal branding’-test nog eens op gewezen dat ik best een rebelletje ben ;). Wat denk jij, is stress taboe of niet? Over welk taboe zou jij graag een blog willen lezen? Deel het hieronder of via  fb.

 

Benieuwd naar mijn blog over stress? Lees hem hier.
Gaat het niet goed met een vriend? Lees hier wat jij kan doen.
Carrièreswitch? Lees hier waarom je bij je werkgever moet blijven.

Ik bied online coaching aan voor Millennials die op zoek willen naar dat wat ze willen in hun leven. Benieuwd? Kijk eens hoe het werkt. Een intakegesprek is gratis en vrijblijvend.

Waarom ben ik steeds zo moe? Hoe ik van stress naar ‘no stress’ ging.

no stress

Leven naar de klok

Stress is als een klok. Die altijd vervelende klok. Ik zou willen dat ik zonder klok leefde, zoals ik zonder klok leef op vakantie. Maar nu ben ik thuis. En ik heb stress. De werkweek zit nog in mijn systeem. Elke minuut telt, alle tijd moet benut worden. Nu heb ik weekend dus nu móet ik genieten. Sociaal zijn, productief zijn, zinvol zijn. Als ik een ochtend of een middag verspil aan slapen, voor me uit staren, ruzie maken… Dan is mijn dag nog sneller voorbij.

Lichamelijke klachten

Hoe moeier ik ben, hoe moeilijker ik nee kan zeggen tegen alles. Ik hoor mezelf ‘ja’ zeggen tegen dingen waar ik eigenlijk helemaal geen zin in heb. De stress stapelt zich op, en de spanning kruipt langzaam in mijn lichaam: in mijn kaken, nek, schouders, rug, mijn handen ballen zich onbewust tot vuisten. Op een gegeven moment wordt de spanning zo groot dat het constant pijn doet en ik er niet meer van kan slapen. Ik word al vroeg wakker van de pijn in mijn rug en kaken. Nog minder rust.

Alsjeblieft!

Ik ben als een tikkende tijdbom, en merk dat iedereen en alles die bom kan laten ontploffen. Maar ik wil het niet. Ik wil niet toegeven.  Ik zoek manieren om die spanning even uit mijn lichaam te krijgen: een bitje tegen het tandenknarsen, even sporten om mijn spieren te ontspannen, een beter kussen kopen voor de slaap, gezond eten, voedingssupplementen, vitamines slikken. Was het maar zo simpel dat ik een vitaminetekort had. Ik maak een afspraak bij de huisarts om te kijken of er iets mis is (maar dat is niet zo). Dit is zo vermoeiend. Ondertussen drink ik ook bijna standaard na mijn werk een alcoholisch drankje, overweeg ik wietolie of een jointje… alles om te zorgen dat ik héél even ontspan. Alsjeblieft.

Eigenlijk zoek ik constant ruzie…

Ik kan ook niet meer zo goed gezellig doen. Ik ben snel geprikkeld, ik praat niet over mezelf – want dat zou betekenen dat in instort, en mijn hele systeem zegt dat ik moet doorgaan. Ik merk dat ik het meer kan verdragen om in groepen te zijn, zelfs niet bij mijn familie. Terwijl ik daar altijd zo van geniet. Ik merk dat ik vaak boos word op mijn vriend, die hartstikke zijn best doet om mij te helpen. Maar het lukt me gewoon niet. Echt niet. Ik heb nu even geen energie voor gezellig doen. Hoe graag ik het zou willen.

One by one

Alles wat ik heb geprobeerd om te ontspannen, werkt niet. Weet je wat ik nodig heb? Het remedie voor alles: vakantie! Ik ga spontaan een weekje weg en ik ga naar het land waar “no stress” het motto is: Kaapverdië. Ik hoef de hele week niks. Een vriendin en ik besluiten zo min mogelijk de toerist uit te hangen en een beetje “local” te doen. We gaan naar de pier en vragen de mensen die daar zitten te vissen of we ook een hengeltje mogen proberen. Het zonnetje schijnt zacht op mijn lichaam en ik kom langzaam weer tot rust. Ik zie dat de jongen naast mij veel meer visjes binnen haalt dan ik, en ik raak ineens gefrustreerd. Waarom lukt het mij niet, verdoe ik zijn tijd? Hij zegt tegen me: “no stress”, “one by one”…. En ik denk: oja. One by one. Dat is het. Zit ik me weer op te fokken over niks. No stress, hakuna matata. Ik was in een omgeving waarin iedereen mij eraan herinnerde om me niet zo druk te maken. Dat had ik even nodig. Ik heb een heerlijke week en ik kijk er ook naar uit om weer thuis te zijn.

Thank you!!!

Zodra ik thuiskom merk ik dat alles ineens goed gaat. Ik voel me lekker, ik heb geen rugpijn meer, ik slaap weer lekker, en ik ben gezelliger dan ooit. We hebben nog een paar super leuke vrije dagen om samen te genieten. Ik was weer helemaal gelukkig. Tot zondagavond. Als ik even alvast mijn mail check voor mijn werk. En ik nadenk over mijn werk. En de stress sijpelt langzaam weer naar binnen.

Ik weet nu wat mijn grootste bron van stress is

De stress kwam niet door mijn eten, door mijn harde bed, of het gebrek aan sport. Ik dacht dat de stress ongevraagd bovenop alles in mijn leven kwam, maar eigenlijk kwam dit juist dóór alles in mijn leven. Stipt op nummer 1 stond mijn werk. Want waarom was anders alles goed tot zondagavond? Eigenlijk heb ik mijn werk vanaf dag 1 niet leuk gevonden. Wilde ik na 3 maanden al stoppen. Maarja, misschien wordt het beter, dacht ik.. Misschien kost alles straks minder tijd en vind ik het dan leuker. De hele tijd vroeg ik mij af wat de reden was voor mijn stress, voor mijn vermoeidheid, voor de pijn. Het was gewoon mijn werk. 

Waar haal ik de moed vandaan?

Gelukkig had ik heel goed door wat de grootste stressbron voor mij was. Natuurlijk is de stress op werk makkelijker te verdragen als ik niet midden in een verhuizing zat, als ik me niet zo zorgen maakte om mijn vriendin waar t niet goed mee ging, als ik geen zorgen had om geld, etc. etc. Maar waarom zou ik doorgaan met iets waar ik mij zó slecht bij voel? Ik vond veel steun bij familie, vrienden en mijn lieve hubby, ik raapte al mijn moed bij elkaar en nam ontslag. Ik heb echt wel getwijfeld wat ik moest doen, tot het moment dat ik mijn ontslaggesprek had. Maar toen het eenmaal officieel was, kon ik het wel uitschreeuwen. 😀 Ik heb nog nooit zoveel gelachen als die dag dat ik mijn ontslag had ingediend. Ik voelde me ineens weer sterk. Tijd voor een nieuw begin!

Waar komt jouw stress vandaan?

Weet jij wat de bron is voor jouw stress? Dan ben je al zo ver! Ik weet dat het heel veel moed vraagt om je gevoel te volgen. Soms negeren we ons gevoel zo lang dat we het niet eens meer voelen. Maar als jij dit wél voelt,  maar nog nietdurft te beslissen… Wees bang, en doe het toch. Wees dapper!

 

In het Goalscafe kom je tot nieuwe inzichten. Wil jij hier meer over weten? Lees hier meer.

6 bewezen oorzaken van slecht slapen

We hebben allemaal wel eens moeite om ons goed uitgerust te voelen, de ene periode meer dan de ander. Voor veel energie overdag is het heel belangrijk om goed te slapen. Slaap je erg slecht maar weet je niet waardoor het komt? Ik heb de belangrijkste wetenschappelijk bewezen oorzaken van slecht slapen voor jou op een rij gezet.

1. Stress, angst en depressie

Deze oorzaak staat met stip op nummer 1!  Piekeren, boos zijn, angstig zijn, stress, en negatieve gedachten hebben een dramatisch effect op je slaap. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dan ook dat het volgen van een effectieve psychologische behandeling (bijv. Cognitieve Gedrags Therapie) je slaap flink kan verbeteren. Voor meer info over dit onderzoek, zie: Friedrich_et_al-2018-Journal_of_Sleep_Research

2. Gebruik van stimulanten

Denk hierbij aan heel veel koffie, energiedranken of andere dingen waar caffeïne in zit. Dit kan er voor zorgen dat je een aantal nachten of in periodes slechter slaapt (intermittent / transient insomnia).

3. Gebruik van medicatie

Gebruik je medicatie, dan kan dit effect hebben op je slaap! Voorbeelden hiervan zijn antidepressiva,  medicatie voor hoge bloeddruk, corticosteroïden, ADHD medicatie, anticonceptie en pijnstillers die cafeïne bevatten.

4. Ademhalingsproblemen

Allergieën, zoals bijv. hooikoorts, verkoudheid, een sinusinfectie (voorhoofdholte of bijholte onsteking) of luchtweginfecties kunnen een grote invloed hebben op het kunnen doorslapen

5. Vaak ’s nachts opstaan

Het is een beetje een open deur, maar als je vaak moet plassen en ’s nachts steeds je bed uit moet, dan wordt je slaap erg verstoord.

6. (Chronische) Pijn

Bijvoorbeeld bij artritis, fibromyalgie en hoofdpijn. Deze invloed kan ook ik beamen. Zodra je ergens veel pijn hebt, word je vaak uit je slaap gehaald, of je nou wel of niet bewust wakker wordt. Ik merkte dit toen ik enige tijd (onophoudelijke) rug,- en nekklachten had.

Naast deze oorzaken van slecht slapen zijn er ook slaapstoornissen. Hierover binnenkort meer!